རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷ། Śāntideva 寂天菩薩

རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ།： 

༄༅།།ནི་དུས་རབས་བརྒྱད་པའི་ནང་དུ་བྱོན་པའི་རྒྱ་གར་གྱི་ནང་པའི་སློབ་དཔོན་དང་། མཁས་པ། སྙན་ངག་མཁན་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་ལ། ཁོང་ནི་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲའི་པཎྜི་ཏ་ཞིག་དང་། དཔལ་མགོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འཛིན་པའི་སློབ་དཔོན་ཞིག་ཀྱང་ཡིན། གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་ཐོ་གཞུང་ནང་དུ་ཁོང་གི་མཚན་ལ་གྲུབ་ཐོབ་བྷུ་སུ་ཀུ་པ་ (Bhusuku Pa) ཞེས་འཁོད་ཡོད། ཁོང་གི་གསུང་རྩོམ་ལས་ད་ལྟའི་བར་དུ་མཇལ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ནི་«བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ»དང་«བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ»གཉིས་ཡིན་ཞིང་། གཞུང་འདི་གཉིས་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་གཞུང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡིན། ལྷག་པར་དུ་«སྤྱོད་འཇུག་»ནི་བརྩམས་པའི་དུས་ནས་བཟུང་རྒྱ་གར་དང་བོད་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་སུ་འགྲེལ་པ་མང་པོ་བྱུང་བ་དང་། ཉེ་བའི་ལོ་ཤས་ནང་ྋགོང་ས་སྐྱབས་མགོན་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིད་འགྲེལ་བཤད་གཙོས་པའི་ཤར་ནུབ་ཀྱི་མཁས་པ་དང་ཉམས་ལེན་པ་མང་པོས་དོ་སྣང་ཤུགས་ཆེན་བྱེད་སའི་གཞུང་ཞིག་ཆགས་ཡོད།

寂天菩薩：

八世紀印度佛教大師與僧侶，也是一位偉大的詩人及那爛陀寺的班智達（大學者）。他精通並傳授龍樹菩薩的中觀見解， 為中觀派晚期極具開創性的思想家， 密宗大成就者，古印度 “八十四大成就者” 之一。他的著作在藏地廣為流傳，主要包括《入菩薩行論》和《學集論》；這兩部論著是修習菩薩道的行者研習的極佳典籍，為藏傳佛教各宗派的核心教典。自成書以來，印度和西藏各地湧現了許多針對這些著作的註疏與解讀。近年來，十四世達賴喇嘛尊者在北印度對這些教法的講授，引起了東西方眾多學者與修行者的廣泛關注。

寂天菩薩思想及影響：

寂天菩薩繼承了月稱中觀應成派的傳統，在某種程度上也採納了清辯論師的觀點，融合了中觀自續派與應成派兩者，其思想的最大特點，就是以簡攝繁，以及見行相應二點。在西藏，寂天的思想經由阿底峽大師介紹深刻地影響了藏傳佛教，也因此被尊稱為寂天菩薩。不僅阿底峽將《入菩薩行論》編入噶當六論當中，在藏地也被藏傳佛教四大派大量的講解、著疏和引用，包括宗喀巴的《菩提道次第廣論》，巴楚仁波切的《普賢上師言教》。

在華人世界中，寂天的思想傳播一開始並沒有得到漢傳佛教廣大的迴響。宋朝雍熙二年（公元985年）天息災譯師曾經將他的著作《入菩薩行論》翻譯為四卷《菩提行經》，作者題為龍樹。而法護將《諸經要集》、《學處要集》翻譯為《大乘寶要義論》、《大乘集菩薩學論》，前者不題作者，後者作者題為法稱。直到民國時代，台灣的如石法師(陳玉蛟)將《入菩薩行論》從藏本譯漢，並介紹寂天相關的著作，此譯本被四川喇榮佛學院的索達吉堪布講授為《入菩薩行論廣釋》，寂天的思想漸被華人所知。另外隆蓮法師、堪布貢噶旺秋都各自有從藏譯漢的《入菩薩行論》的譯本。

寂天菩薩著作：《入菩薩行論》（Bodhicaryāvatāra）、《學處集要》（Śikṣāsamuccaya）、《諸經要集》（Sūtrasamuccaya）

大成就者 གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ：

大成就者，藏語：གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ；梵語：महासिद्ध，mahā-siddha），在印度教中，大成就者指那些修行瑜伽，而得到神秘力量的瑜伽士或瑜伽女。在佛教密宗裏，大成就者為修行身、語、意三密，得到成就，而擁有過人智慧與神通力量者，代表人物主要有薩拉哈（Saraha）、龍樹（Nagarjuna）和帝洛巴（Tilopa）等。在藏傳佛教中，古印度84位大成就者特別受到尊崇，被統稱為八十四大成就者，他們生活於印度佛教時期。包括80位男性，4位女性；其中五位比丘，其餘則是在家瑜伽士。這些人物是金剛乘、大乘佛教中耳熟能詳的人物。佛教金剛乘通過展示這些人物生平與故事，闡述世人證悟仰賴的是行者精進程度，與性別、年齡、階級種姓及社會地位毫無關聯。其修行並不需要完全出家摒棄其日常活動；相反，人們可藉由其日常生活來修持。

在印度的密宗經典《八十四大成就者傳》中，寂天菩薩是以布蘇固（Bhusuku）這個名字登場的：“布蘇固”在梵語裡其實是一個帶有嘲諷意味的綽號，分別由三個字根組成：“布”（Bhu，吃）、“蘇”（Su，睡）、“固”（Ku，走）。當年他在那爛陀寺修行時，外表看起來極其懶惰，每天除了吃飯、睡覺、上廁所散步之外什麼都不干，因此被僧人們戲稱為“三想大德”（布蘇固巴）。直到他後來在法會上公開誦出《入菩薩行論》並騰空示現神變，大家才驚覺他是文殊菩薩親自加持的超級大成就者。《八十四大成就者傳》最初由印度學者阿瓦亞達塔（Abhayadattaśrī，意譯為無畏施吉祥）於12世紀撰寫，後由著名的藏族譯師（如巴札·楚臣嘉措等）翻譯為藏文。藏文版本收錄於藏文大藏經《丹珠爾》（滕聚部/續部）之中。

說明：本文內容均源自相關網絡資料，僅供參考。